(via hastaneninpezevenkdoktoru)

bakbuasansorturk:

Duran bir adamı durduramazsınız..

(via yalnizlikmasalcisi)

lucidityabovethestars:

“BEŞİKTAŞ’TAKİ DURAN ADAMIN BAŞINA BiR ŞEY GELMEMESİ İÇİN BU KEZ DESTEK VERENLER YANINDA DURMAYIP, DURDUKLARINI VURGULAMAK İÇİN AYAKKABILARINI BIRAKTILAR.”

İnsanların inandıkları uğruna geliştirebilecekleri yollar sonsuz oluyor. Bunu da baltaladıklarında, yeni fikirleri çıkacak. Bizlere hakkımızı aramanın sadece zaman kaybı olduğuna inandırmaya çalıştılar yıllarca, gücümüzün farkına varmayalım diye. Oysa durmak bile bir eylemdir.

Günaydın, direnişçi ruhlar ve sonsuz ihtimaller.

(via thegodsneedahero)

lazanyacanavari:

İstanbul, Ankara, New York.. Hadi Tayyip bunu da engelle!

(via thegodsneedahero)

bakbuasansorturk:

Bu “ANA”lar ülkemizi kurtardı. Şimdi de torunlarına yardım ediyor. Sizler her dinde cennetliksiniz… Anadolu kadınları, elleriniz dert görmesin.

Espark önündeki çocuklara,direnişçilere ekmek getiriyor. Temel ihtiyaç tabi. E meyve bahçesi varmış , onları getiremedim diye üzülüyor. Birde 2 cips getirmiş. Belli sormuştur bakkala en çok ne severler diye. 2 cips almış vermiş teyzem. 

‘Dutları toplayamadım ama.’ dediği an içim gitti,gözlerim yaşardı.

”eski bağlar’ın oraları çok karışıktır. bahçeli, birbirine benzeyen onlarca ev bulunduğu için baya bir ümitsizdim. cadde iki taraflı, hangi taraftan başlayacağımı da bilmiyordum. bazı evlerin bahçesi de iç tarafa bakıyor, önünden geçtiğiniz evin bahçesi olduğunu bile anlayamazsınız. sonra videoyu tekrar izledim. nigar nine o çakır gözleriyle, öğrencilere işaret ederek şurada oturuyorum, demişti. benim için en büyük ipucu o bakışlardı.

ilk önce ekran görüntüsünü aldım. ilk olarak esmar’a gittim. bu nineyi tanıyor musunuz diye sordum çalışanlara. buraya yaşlı teyzeler çok geliyor, onun için kendisini tanıyamadık, dediler. sonra nigar nine’nin baktığı yere doğru yöneldim. iki tane amca arabanın bagajından bir şeyler çıkarıyordu. direkt yanları gittim. durumu anlattım, fotoğrafı gösterince hemen tanıdılar, nigar hala bu, dediler. o amcalardan bir tanesi uzaktan akrabası oluyormuş. hakkında bilgiler verdi;

iki katlı bir evde oturuyor. 83 yaşında. alt katta, kendisi gibi yaşlı olan kardeşi oturuyor. her işini kendi hallediyormuş. evinde kedi ve köpek besliyormuş. çok yardım sever bir insanmış. mahalledeki çocuklara da o tarz ikramlarda bulunurmuş.

olaylardan habersiz olan yaşlı bir ninenin oradan geçerken gençlere bir şeyler vermesi olarak algılamıştım. sonradan hamit amcayla sohbet edince, derinlemesine bilgisi olmasa bile, orada bulunan gençlerin ne amaçla orada olduklarını biliyormuş nigar nine. zaten bunun da pek bir önemi yok.

kapısını çaldım, balkona çıktı. olay gününden bahsettim. her şeyi hatırlıyor. aşağıya inmek istedi. dizleri çok ağrıyormuş. merdivenlerden çıkması zor oluyormuş. beni yukarıya çağırdı, rahatsız etmek istemedim. sen beni nereden buldun evladım, dedi. hamit amcayla beraber olanları anlattım. herkesin selamını getirdim, ellerinden öpüyorlar, dedim. hal hatırını, sıkıntılarını, ihtiyaçlarını sordum. hiçbir şey istemedi. ben de hepinizin gözlerinizden öperim, dedi.

akrabası olan hamit amcaya, bilgilerimi, telefon numaramı verdim. nigar nine’nin her türlü ihtiyacında bana ulaşmasını istedim. fotoğrafımı çekmek için izin istedim, dur evladım, başımı örteyim, dedi. hamit amca, ne olacak nigar hâlâ, yorma kendini, diye ekleyince o haliyle çektim. birbirimize el sallayarak vedalaştık. nigar nine hiç evlenmemiş. haliyle hiç çocuğu yok. ninem benim, artık senin binlerce evladın var.” 

-ekşisözlük-

(via selamuzaylibenturkum)

(via sbag)

M.Serdar Kuzuloğlu